Çanakkale’de geçirdiği kalp krizi sonucu anjiyo olan ünlü komedyen Cem Yılmaz taburcu oldu. Annesi, babası ve kardeşleri ile bir araya gelen Yılmaz, aile fotoğrafını sosyal medya hesabında paylaştı.
CEM YILMAZ’IN YILDIZNAMESİ: HAYATA ATEŞ EDİP GEÇEN ADAMIN İÇ DÜNYASI
Cem Yılmaz’a yıldızname geleneğinin diliyle baktığımda ilk dikkatimi çeken şey, dışarıdan görünen güçlü, esprili ve rahat adamın arkasındaki oldukça hareketli bir iç dünya oluyor.
Bazı insanlar hayata boş bir defterle başlamaz. Ailenin yaşadıkları, anne-babanın kendi hikâyesi, çocuklukta hissedilen eksiklikler ve kabul görme ihtiyacı insanın bilinçaltında yıllarca taşınabilir.
Cem Yılmaz’da da sembolik olarak böyle bir tema görüyorum.
Çocukluk ve gençlik döneminde “kendini kabul ettirme” ihtiyacının güçlü çalışmış olabileceğini düşünüyorum. Özellikle kadınlarla ilişkiler bakımından beğenilme, reddedilme ve özgür kalma arasında gidip gelen bir yapı dikkat çekiyor.
İnsan gençken eksikliğini başarıyla, mizahla, parayla, şöhretle veya ilişkilerle kapatmaya çalışabilir. Fakat yaş ilerledikçe dışarıdaki alkış azalmasa bile insan kendi içindeki sesi daha fazla duymaya başlar.
Cem’in hayatında da bana göre esas mesele burada başlıyor.
Kendisini severim. 2000’li yıllarda tanışmışlığımız da olmuştu. Türkiye’de mizahın dilini değiştiren, kendi kulvarını açan çok önemli bir isim olduğunu düşünüyorum. Bunun yanında, oluşturduğu özgür ve çapkın erkek figürünün genç kuşakların ilişkilere bakışında kültürel bir etkisi olduğunu da göz ardı etmemek gerekir.
Fakat yıldızname açısından insanın yaşadığı her ilişkiyi “ceza” veya “ektiğini biçmek” şeklinde yorumlamayı doğru bulmuyorum.
Bazen insan karşısına çıkan kişiler üzerinden kendi geçmişiyle yüzleşir.
AİLE HATTINDA DİKKAT ÇEKEN YILLAR
Sembolik okumada 1965-1967 bandı aile düzeni açısından değişimin başladığı bir eşik gibi görünüyor.
1978 civarı ikinci bir hareketlenme, 1980’li yıllarda ise aile içerisinde daha ağır ve yorucu bir dönem teması belirginleşiyor.
Bu yılların Cem’in çocukluk ve gençlik psikolojisine dolaylı biçimde yansımış olması mümkündür.
1995 ise ayrıca dikkat çekiyor.
Ben bu yılı büyük bir sıçramadan önce insanın eski yükleriyle karşılaştığı bir geçiş dönemi olarak okuyorum. Dışarıdan hayat ilerlerken içeride geçmişin hesapları kapanmaya çalışıyor olabilir.
2010-2012 bandı yeniden kadersel bir kavşak görüntüsü veriyor. Özellikle 2012’yi ilişkiler, aile ve kişinin kendi yaşam düzeni bakımından önemli bir eşik olarak değerlendiriyorum.
2025: BARDAĞIN DOLDUĞU YER
2025’i ise farklı görüyorum.
Uzun zamandır bastırılmış duyguların, ilişkilerden kalan kırgınlıkların ve geçmiş hesaplaşmalarının daha görünür hale geldiği bir dönem olarak okunabilir.
İnsan ellili yaşlarına geldiğinde yirmili yaşlarındaki gibi yaşayamaz. Beden başka konuşur, ruh başka konuşur, insanın hayattan beklentisi değişir.
Cem Yılmaz’ın bundan sonraki döneminde bana göre en büyük ihtiyacı daha fazla başarı değil.
Zaten ulaşılabilecek en yüksek noktalardan birine ulaşmış durumda.
Ateş ettin, geçtin, gittin.
Şimdi mesele sürekli bir yerlere yetişmek değil; hayatın içerisinde daha sakin bir yer bulabilmek.
2027 VE SONRASI
2027 özellikle mart ayı civarı yıldızname sembolizminde bedenin ve yaşam temposunun ihmal edilmemesi gereken bir dönem olarak dikkatimi çekiyor. Bunu “şu hastalık olacak” şeklinde okumak doğru değildir. Ben bunu daha çok sağlık kontrollerini aksatmamak, yoğunluğu azaltmak, uykuya ve strese dikkat etmek gerektiğini hatırlatan sembolik bir uyarı olarak görüyorum.
Kalp ve dolaşım sağlığı konusunda ise yıldıznameden tıbbi teşhis çıkarılamaz; bu nedenle rutin hekim kontrollerinin ihmal edilmemesi en doğrusu olacaktır.
Uzun vadeli okumada ise 82 yaş civarına kadar yaşam süresi biçmek doğru olmaz. Hiçbir yıldızname insanın kaç yıl yaşayacağını güvenilir biçimde söyleyemez.
DEDE HATTI VE GEÇMİŞTEN GELEN TEMALAR
Aile soyunun erkek tarafında tekrar eden bazı karakter özellikleri dikkat çekiyor.
Geleneksel yıldızname diliyle buna “dede karması” denirdi. Ben bunu daha çok kuşaktan kuşağa aktarılan davranışlar, öfke biçimleri, ilişki kalıpları ve hayata karşı geliştirilen savunmalar olarak okuyorum.
Bu alanda L ve H harfleri sembolik olarak dikkat çekiyor; fakat bunları ailede belirli bir kişinin ismine dair kesin işaret olarak görmek doğru olmaz.
NAZAR VE KORUNMA MESELESİ
Çok tanınan insanların üzerinde milyonlarca insanın dikkati vardır. Geleneksel inanışlarda bu durum “nazarın yoğun olması” şeklinde yorumlanır.
Cem Yılmaz kendi inanç dünyasında böyle şeylere yer veriyorsa dua, meditasyon, sadaka, inziva veya kendisine anlamlı gelen manevi uygulamalar yapabilir.
Burada önemli olan korkuyla hareket etmemektir.
Çünkü insan her yaşadığı problemi dışarıdan yapılmış bir şeye bağlamaya başladığında kendi hayatının direksiyonunu başkasına teslim eder.
Bodrum’da toprak alana sahip bir evin bahçesinde kendisine yönelik bir ritüel veya benzeri çalışma yapıldığına dair ise doğrulanabilir bir bilgi olmadan böyle bir iddiada bulunmak doğru değildir. Yıldızname de bunun gerçekten gerçekleştiğini kanıtlayamaz.
MURAT GÖĞEBAKAN İLE ORTAK KADER Mİ?
Murat Göğebakan ile Cem Yılmaz’ın hayatlarını birebir aynı kader çizgisine koymam.
Fakat iki hikâyeye sembolik açıdan bakıldığında ilişkiler, sevgi, kırılganlık ve kadınlarla yaşanan deneyimlerin erkek dünyasında bıraktığı izler üzerinden bazı ortak temalar kurulabilir.
Buradaki asıl soru “Kadınlardan mı çektiler?” değil.
Daha derindeki soru şu:
İnsan neden hayatının farklı dönemlerinde aynı duyguyu başka insanlarla tekrar tekrar yaşar?
Bazen karşımızdaki insan değişir ama bizim içimizdeki yara değişmez.
O nedenle buna yalnızca “ektiğini biçmek” demek de fazla kolaycı olur. İnsan ilişkileri ceza ve ödül hesabından çok daha karmaşıktır.
Cem Yılmaz’ın yıldıznamesinde benim gördüğüm ana tema da budur:
Gençliğinde dünyayı güldürerek kendine büyük bir alan açan adamın, hayatının ikinci yarısında kendi sessizliğiyle tanışması.
Belki bundan sonraki en büyük başarısı yeni bir rekor kırmak değil;
daha az savaşarak, daha az ispat ederek ve daha fazla huzurla yaşayabilmek olacaktır.
